The effect of communication training on mother-child communication applied by "from child to mother approach" in mobile kindergarten

Abstract

This research was carried out with the aim of examining the impact of communication training based on ‘from the child to mother approach’ on the communication of the mothers with their children attending mobile preschools. The sample comprised 80 children attending mobile preschool and mothers of those children. Two of the five neighborhoods served by the mobile preschool were designated randomly as experiment groups and the remaining as control groups. There were 33 children and mothers in the experimental group and 47 in the control group. The data was collected by General Information Form and Parent-Child Communication Evaluation Tool. During the course of the research, the Communication Training Program prepared by the researcher and based on the Child to Mother Approach was applied to the experimental group for two days in a week during eight weeks. In order to examine the impact of Communication Training Program on mother-child communication, t-test was conducted for both the independent group and the dependent group. Statistical significance was set at .05. As a result of the analyses, it has been determined that the Communication Training Program has a positive effect on communication between mothers and children and this effect is permanent. In line with the results of the research, suggestions for preschool education teachers, parents and researchers are presented.

Downloads

Download data is not yet available.

References

Aguilar, B.,Sroufe, L. A., Egeland, B., & Carlson, E. (2000). Distinguishing the early onset/ persistent and adolescence-onset antisocial behavior types: From birth to 16 years. Development and Psychopathology, 12(2), 109-132. DOI: https://doi.org/10.1017/S0954579400002017

Arabacı, N. (2011). Anne-baba-çocuk iletişimini değerlendirme aracının (ABÇİDA) geliştirilmesi ve anne-baba-çocuk iletişiminin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Unpublished doctorate dissertation, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Arabacı, N. & Ömeroğlu, E. (2016). Anne-baba-çocuk iletişimini değerlendirme aracının (ABÇİDA) geliştirilmesi: geçerlilik güvenirlik çalışması. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 7, 1-21.

Ataman, Ü. (2009). Okul öncesi beslenme eğitiminde çocuktan çocuğa eğitim. Unpublished master’s thesis, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.

Barbato, A. A.,Graham E. E. & Perse E. M. (2003). Communicating in the family: an examination of the relationship of family communication climate and ınterpersonal communication motives. The Journal of Family Communication, 3( 3), 123-148. DOI: https://doi.org/10.1207/S15327698JFC0303_01

Büyüköztürk, Ş. (1998). Kovaryans analizi varyans analizi ile karşılaştırmalı bir inceleme. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 31(1), 91-105.

Büyüköztürk, Ş. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.

Çağdaş, A. Arslan, E. Erbay, F. & Orçan, M. (2010). Etkili annelik eğitim programının annelerin benlik saygısına ve anne çocuk ilişkisine etkisinin incelenmesi. Değerler Eğitimi Dergisi, 8(20), 7-23.

Çağdaş, A. (1997). İletişim dilinin 4-5 yaş çocuklarının sosyal gelişimine etkileri. Unpublished doctorate dissertation, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.

Çağdaş, A. & Seçer, Z. (2004). Anne baba eğitimi. Konya: Eğitim.

Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları. Pegem Akademi.

Erbay, F., Arslan, E. &Çağdaş, A. (2011). An analysis of theeffect of communication skills training provided on the mother of six year old children on the social skills of children.Us China Education Review, 8(3), 384-392.

Evirgen, S. (2002). Okul öncesi eğitim çerçevesinde okul destekli anne eğitim programının anneler üzerindeki etkilerinin incelenmesi. Unpublished master’s thesis, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Fazlıoğlu, Y. (2012). Çocuktan çocuğa yaklaşımı. InZ. F. Temel (Ed.) Erken çocukluk eğitiminde yaklaşımlar ve programlar. (pp. 229-260). Ankara: Vize.

Ferreira, T.,Cadima, J., Matias, M., Vieira, J. M., Leal, T., &Matos, P. M. (2016). Preschool children’s prosocial behavior: the role of mother–child, father–child and teacher–child relationships. Journal of Child and Family Studies, 25(6), 1829-1839. DOI: https://doi.org/10.1007/s10826-016-0369-x

Gerrits, M. H.,Goudena, P. P., & Van Aken, M. A. (2005). Child–parent and child–peer interaction: Observational similarities and differences at age seven. Infant and Child Development, 14(3), 229-241. DOI: https://doi.org/10.1002/icd.377

Gezgin, (2009). Gezici anaokulu projesi’nin ilköğretim öğrencilerine etkisi. E- Journal of New World Sciences Academy.

Güler Yıldız, T. (2014). Okul öncesi eğitimde ailenin önemi ve okul aile işbirliği. InG. Haktanır (Ed.) Okul öncesi eğitime giriş,(pp. 279-306). Ankara: Anı.

Gültekin, M. Deveci, H. & Gürdoğan Bayır, Ö. (2009). Çocuktan çocuğa öğretim yaklaşımı ile değerler eğitimi. Paper presented at IV.Sosyal Bilimler Eğitimi Kongresi, Marmara Üniversitesi, İstanbul, Retrievedfromhttps://www.pegem.net/Akademi/kongrebildiri_detay.aspx?id=106278

Haktanır, G. Akgün, E. Karaman, G.&Duman, G. (2012). “Topluma hizmet uygulamaları dersi” ve “Meb mobil anaokulu projesi”nin birlikte yürütülmesi ile çocukların gelişimlerinin desteklenmesi: Peçenek Köyü örneği. Kastamonu Eğitim Dergisi, 21, 69-82.

Hanbury, C. (1993). Child to child and children living in camps (paperback).London: The Child to Child Trust.

Lindsey, E. W.&Mize, J. (2001). Interparental agreement, parent‐child responsiveness, and children's peer competence. FamilyRelations, 50(4), 348-354. DOI: https://doi.org/10.1111/j.1741-3729.2001.00348.x

Maccoby, E. (1980). Social Development: Psychological Growth and the Parent-Child Relationship. New York: Harcourt Brace Jovanovich.

Madden, J.,O’Hara, J. & Levenstein, P. (1984). Home again: Effects of the mother-child home program on mother and child. Child Development, 55(2), 636–647. DOI: https://doi.org/10.2307/1129975

Marti, M.,Bonillo, A., Jane, M. C., Fisher, E. M. &Duch, H. (2015). Cumulative risk, the mother–child relationship, and social-emotional competence in latino headstart children. Early Education and Development, 27(5), 590-622. DOI: https://doi.org/10.1080/10409289.2016.1106202

Nutton, G.,Bell, J., Fraser, J., Elliott, A., Andrews, R., Louden, W. &Carapetis, J. (2011). Extreme preschool: mobile preschooling Australia’s northern territory', (Paper presented to the 24th International Congress for School Effectiveness and Improvement, 4-7January 2011, Limassol, Cyprus)Retrieved August 25, 2011. From http://www.icsei.net/icsei2011/Full%20Papers /0187 .pdf

Office of Child Development (OCD), (2005). Understanding Common Problem Behaviors In Young Children, Special Report. University of Pittsburg.

Oktay, A. (2007). Okul öncesi dönemde disiplin. In A. Oktay & Ö. P. Unutkan (Eds.). Okul öncesi eğitimde güncel konular. (pp. 181-188). İstanbul: Morpa Kültür Yayınları.

Öğretir, A. D. & Demiriz, S. (2009). Anne ev ziyareti eğitim programının annelerin tutumlarına ve empatik eğilimlerine etkisi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 42(1), 421-433. DOI: https://doi.org/10.1501/Egifak_0000001154

Önder, A., Balaban Dağal, A. & Şallı, D. (2015). 60-68 Aylık çocuklara iletişim becerilerinin kazandırılmasında iletişim becerileri programının etkisinin incelenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 4, 355-362.

Özyürek, A., Yavuz, N. F., Begde, Z., Gürleyik, S., Karadayı, N., Akça, F. & Atalay, D. (2016). Çocuktan çocuğa diş sağlığı eğitiminin değerlendirilmesi. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 5(3), 46-59.

Pasiak, C. (2011). The effect of mother-child interactional synchrony: Implications for preschool aggression and social competence. Unpublished master’s thesis, University of Windsor, Ontario.

Pianta, R. C. (1997). Adult-child relationship processes and early schooling. Early Education and Development, 8(1), 11-26. DOI: https://doi.org/10.1207/s15566935eed0801_2

Tuijl C. V. & Leseman, P. P. M. (2004). Improving mother– child interaction in low-incomeTurkish–Dutch families: A study of mechanisms mediating improvements resulting from participating in a home-based preschool intervention program. Infant and Child Development, 13, 323-340. DOI: https://doi.org/10.1002/icd.363

Published
2018-10-04
How to Cite
Basit, O., & Ömeroğlu, E. (2018). The effect of communication training on mother-child communication applied by "from child to mother approach" in mobile kindergarten. Pegem Eğitim Ve Öğretim Dergisi, 9(1), 37-60. https://doi.org/10.14527/pegegog.2019.002

Most read articles by the same author(s)